Kardeşlik...

Kardeşlik çok güzel bir duygudur.Tamam çoğu zaman aramızda tartışmalar yaşanır.Hatta bazen o kadar dayanılmaz olur ki keşke ölsün bile demişimdir (içimden Allah göstermesin diyorum tabiki).Ama onun olmadığı bir dünyayı düşünemiyorum bile , eğer o olmazsa sohbetler olmaz,üzüldüğümde verdiği teselliler olmaz,seçimlerim konusunda bana yardım edecek kimsem olmaz,benim kılıma zarar geldiğinde dünyayı yakan tatlı cadım olmaz .O olmazsa bu dünyada yaşama sevincim kalmazdı.Ne kadar tartışsakta bana olan sevgisini kaybetmediğini bilirim.Sizlere küçükken yaşadığım bir olayı anlatmak istiyorum;Ablamın çocukluğunda yanından ayırmadığı bir oyuncağı vardı.Tabiki o oyuncakla oynamam yasaktı.Bilirsiniz yasaklar insanlara her zaman cazip gelmiştir hele çocuksanız.Ben aklıma koydum bi kere o oyuncağı allem edip kallem edip elde edecektim.Gizlice planlar yaptım.Ablamın okula gittiği bir gün o oyuncağı alıp oynamaya başladım oyuncak benim elimden çıktığında deyim yerindeyse bebek tecavüze uğramış gibiydi.Bebeğin tek gözü çıkmış,saçları kesilmiş,elbisesi yırtılmıştı.Ablam okuldan geldiğinde beni nerdeyse parçalayacaktı.Ben kaçıyorum o kovalıyor.Ben kaçarken yere kapaklandım ve burnum kanamaya başladı.Ablam hemen koşarak yanıma geldi ve beni teselli etmeye başladı.Ablamın beni kucakladığında kardeşliğin ne demek olduğunu anladım.....

Ablacığım seni çok seviyorum.Bana kızdığın anlarda bile içinde bana duyduğun sevginin hiç azalmadığını biliyorum....